สวัสดีครับ...

 ปิดเทอมนี่เบื่อมาก ดีใจสุดที่มะรืนนี้ได้กลับไปเรียนเเล้ว...จะอธิบายให้ฟังว่าน่าเบื่อขนาดไหน

"เมื่อวันก่อนตอนตี 2 อยู่ดีๆคิวก็หยิบเครื่องดูดฝุ่นมาดูดห้องนอนเเสนสะอาดของตัวเอง".... มันเบื่อขนาดนั้น

นี่เป็นอะไรให้เราได้คิดเลยนะ ว่าชีวิตของเรานี่เหมือนจะขาดงานไม่ได้จริงๆ เช่นเดียวกันกับ designer ทุกคน ผมคิดว่าทุกคนขาดความท้าทายไม่ได้

เคยคิดเล่นๆ จากที่เห็นคนบ่นกัน ว่าเฮ้ยยย project นี้เเม่งยากหวะ ไม่ยากทำเลย หรือที่บ่นว่า เฮ้อ ขี้เกียจทำงานสัดๆ จริงๆเเล้ว เราเเถบจะคิดว่าคนที่บ่นเเบบนี้เป็นคนที่ไม่รู้จักโลกดีพอด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าจะบ่นทำไม เพราะสุดท้ายไงๆก็ต้องทำอยู่ดี เหนื่อยก็พัก เเล้วมาทำต่อสิ บ่นอยู่ได้...เออ ตอนนี้กูก้อบ่นอยู่ นอกเรื่องไปหน่อย

 โอเค...ที่บอกว่าขาดความท้าทายไม่ได้เนี่ย หมายถึงว่า คุณๆลองคิดกันดูว่า ถ้าลูกค้าคุณทำตามที่คุณบอกทุกอย่าง ไม่มีลูกค้าที่เถียงกับเรา หรือให้เราไปเเก้งาน หรือให้เราไปทำมาใหม่ ลองคิดดูว่าไม่ว่าคุณจะส่งงานเเบบไหนให้ลูกค้าก็ครั้งเดียวผ่าน  ไม่จำเป็นต้องมี AE อีกต่อ เเละบลาๆ

เออมันก็อาจจะดี ไม่เหนื่อย ไม่ต้องอดนอน ได้เงินก็เร็วถ้าทำ freelance...  เเต่ลองมาคิดอีกทีว่า.. 

 ลองคิดดูอีกที...ว่ามันจะน่าเบื่อขนาดไหน ? 

ไม่ใช่เเค่น่าเบื่อเท่านั้น  เรายังคิดว่า งานเราไม่มีทางพัฒนากันได้เเน่ๆ ถ้ามัวเเต่ทุกอย่างโอเคๆ ไม่เป็นไรๆกัน ชีวิต designer ถึงจะบ่นโน่นบ่นนี่  เเต่เราคิดว่าจริงๆเเล้ว  พวกเราเเสวงหาความยากลำบากนั้น ...

  เรื่องนี้ทำให้เราคิดต่อไปอีกว่า 

 นี่เป็นสิ่งยืนยันว่า เราให้ไปเท่าไหร่ เราได้กลับมาเท่านั้นจริงๆ... เราลำบากให้กับงานเท่าไหร่ ทุ่มเทมันเท่าไหร่ สังเกต อยู่กับมันนานเท่าไหร่ สิ่งเหล่านั้นก็กลับมาให้เรา  เราคิดว่านี่เป็นความจริงมาก กับทุกๆเรื่องในชีวิต ... นี่ยังพลอยทำให้เราคิดไปถึง เรื่องการให้ความรู้กับคนอื่น

ไม่ใช่เเค่ความรู้ เเต่ยังรวมถึงการเเชร์ไอเดีย หรืออะไรอื่นๆทั้งหมดทั้งสิ้น...เเล้วนี่ล่ะ การให้เค้าไปเท่าไหร่ เเล้วเราได้กลับมาเท่านั้นไหม ? 

.

.

. คิดอยู่น่ะ

คำตอบคือใช่... พวกที่เก็บ กั๊กไอเดีย ตัวเองไว้ เก็บเทคนิคตัวเองไว้กับตัวเองคนเดียวน่ะ หารู้ตัวไม่ว่ากำลังถอยหลังเข้าคลอง ขณะที่คนอื่นเค้าก้าวเดินไปข้างหน้า

มีอะไรก็ให้...ให้ ไปเถอะ ไอเดียเป็นของคนทุกคนในโลก เเล้วยิ่งเราให้ไปเท่าไหร่ เราก็ต้องพยายามหาไอเดียใหม่ๆมาเเทนที่อยู่เสมอ อาจจะได้ไอเดียที่เดิมกว่าเก่ามาเสริม เพิ่มเติมด้วยซ้ำ เราคิดว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นสิ่งที่ผลักดันให้เราก้าวไปข้างหน้า..

วันนี้เพ้อเจ้อมาก...มีเพื่อนคนนึงเคยบอกว่า ...

"คิวมันนั่งอยู่เฉยๆ อยู่คนเดียว อยู่ดีๆก็บอกว่า มันได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับชีวิต"

อืมมม อาจจะใช่ก็ได้นะ เพราะ entry นี้ทั้งหมดเกิดจากการที่เรานั่งเบื่อในช่วงเวลาปิดเทอม ก็เลยนั่งคิดไปเรื่อยๆ เเล้วมันก็ทำให้เรารู้จักตัวเองมากขึ้น เเละในเมื่อคนเราต้องอยู่กับตัวเองไปตลอดชีวิต...เพราะงั้น ได้รู้จักตัวเองก็เท่ากับการได้เรียนรู้ชีวิตเเล้วมิใช่หรือ ? ...

 อ้อ ไปตัดผมมาเเล้วล่ะ ...น่าจะไปตัดตั้งนานละ 555 สระผมเร็วขึ้นเยอะเลย  เเถม ภาพที่ 53 กับ 54 ละกันเน้อ

 หมดเเหล่ว....ไปนอนดีกว่า