สวัสดีครับ...

โลกนี้มันใบใหญ่.. .ใหญ่พอที่ใครบางคนคิดว่าจะหนีจากอะไรก็ได้ ซ่อนจากอะไรก็ได้...

 เเต่ไม่ใช่... โลกนี้ใหญ่จริง เเต่ที่เล็กคือ "เรา" ต่างหาก พื้นที่ที่ใช้ในการหนีต่างกัน วิ่งไปไกลจนสุดขอบโลกก็หนีไม่พ้นใจตัวเอง ...สำหรับเราคนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ขี้ขลาดในโลกเเล้ว  บางคนหนีจากทุกอย่าง หน้่าที่การงาน หนีจากความผิด หนีจากความเป็นจริง...หารู้ไม่ว่าโลกนี้ไม่ใหญ่พอให้ใครหนีพ้น 

ทางใดทางหนึ่ง มันจะตามเราทัน...เเทนที่จะหนี หันกลับมายอมรับมันดีกว่า มาคิดดูตอนนี้ประสบการณ์ทุกอย่างในชีวิตสั้นๆของเรา ความสัมพันธ์ทั้งหมดตั้งอยู่เป็นพื้นฐานของการยอมรับการเเละกันทั้งนั้น เมื่อเราหันมายอมรับกันมากขึ้น มองมุมมองของคนอื่นให้มากขึ้นกว่านี้  เมื่อนั้นคนเราคงจะทำอะไรสำเร็จมากขึ้นกว่านี้  คงจะเข้าใจคนอื่นมากกว่านี้  เเละโลกนี้คงเป็นที่ๆสวยงามกว่านี้...

*

 อืมม ฟังดูเครียดจัง..เขียนไว้นานเเล้ว  รู้สึกวันนั้นจะทะเลาะกับเพื่อนที่ u, เรื่องอะไรก็จำไม่ได้เเล้ว..ตอนนี้เหนื่อยมาก หนีไปนอนล่ะนะครับ

นี่ภาพที่โพสที่ entry ที่เเล้ว กลับไปเพนท์ต่อไปนิดนึง  ไว้เสร็จเมื่อไหร่จะเอามาโพสให้ดูอีกทีนะครับ ดูท่าอาทิตย์จะ ีงานโพสที่ ItemStudio ซะเเล้ว 55 (มือเพี้ยนมาก ไว้ค่อยเเก้ 55)

 คริติก + คอมเมนท์ได้นะครับ รับฟังเสมอครับ

....

อ้อ พรุ่งนี้(วันนี้) ว่าจะไปลอยกระทงที่ รร. ล่ะ